بیت کوین چیست همه آنچه که باید درباره بیت کوین بدانید

چند وقتی است که نام بیت کوین زیاد به گوشمان می‌خورد اما با وجود تیترهای جنجالی که در مورد این پدیده می‌بینیم شاید هنوز هم آگاهی کمی در مورد آن وجود داشته باشد. اگر می‌خواهید در مورد بیت کوین همه چیز را بدانید، این مقاله را مطالعه کنید. بسیاری بیت کوین را طلای جدید می‌دانند. برای این که سردرگمی‌ها و اشتباهاتی که پیرامون بیت کوین وجود دارد را از بین ببریم باید آن را به دو عنصر جداگانه تقسیم کنیم. از یک سو ما توکن بیت کوین را داریم که یک تکه کد برنامه نویسی است که مالکیت یک مفهوم دیجیتال را نشان می‌دهد. از سوی دیگر پروتکل بیت کوین را داریم که یک شبکه توزیع شده است که دفتر کل موجودی توکن‌های بیت کوین را نگهداری می‌کند اما عموما به هر دوی آن‌ها بیت کوین می‌گویند. بیت کوین به صورت الکترونیکی تولید و نگهداری می‌شود. این سکه‌ها مانند دلار یا یورو چاپ نمی‌شوند بلکه توسط کامپیوترهای سراسر جهان و با استفاده از یک نرم‌افزار رایگان تولید می‌شوند. بیت کوین اولین نمونه از آن چیزی است که امروز با نام «ارز دیجیتال» یا کریپتوکارنسی می‌شناسیم؛ یک دارایی رو به رشد که برخی از مشخصات ارزهای واقعی را داشته و تایید اصالت آن بر پایه رمزنگاری است.

بیت کوین یک ارز دیجیتال و یک سیستم پرداخت بین‌المللی است. بیت کوین را اولین ارز دیجیتال غیر متمرکز می‌دانند چون این سیستم بدون داشتن بانک مرکزی یا مدیریت واحد کار می‌کند. شبکه بیت کوین به صورت همتا به همتا بود و تراکنش ها به صورت مستقیم و بدون هیچ گونه واسطه‌ای مانند بانک یا درگاه پرداخت بین کاربران انجام می‌گیرد. این تراکنش‌ها توسط گره‌های شبکه و از طریق رمزنگاری تایید شده و در یک دفتر کل توزیع شده عمومی به نام «بلاک چین» ثبت می‌شوند. بیت کوین توسط یک فرد یا گروهی از افراد ناشناس تحت نام «ساتوشی ناکاموتو» ابداع شده و در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک نرم افزار اوپن سورس یا متن باز به بازار معرفی شد.

بیت کوین به عنوان پاداش فرآیندی ایجاد شد که آن را با نام «استخراج» یا معدن کاوی می‌شناسند و می توان آن را با ارزهای دیگر، محصولات یا خدمات واقعی مبادله کرد. از تاریخ فوریه ۲۰۱۵ بیش از یکصد هزار بازرگان و خرده فروش، بیت کوین را به عنوان روش پرداخت به رسمیت می‌شناسند. تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه کمبریج تخمین زد که در سال ۲۰۱۷، دو میلیون و نهصد تا پنج میلیون و هشتصد هزار نفر کاربر واقعی دارای کیف‌های ارزهای دیجیتال هستند که بیشتر آن‌ها از بیت کوین استفاده می کنند.

منشاء نام بیت کوین

بیت کوین چیست

کلمه بیت کوین اولین بار در اوراق سفیدی که در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شده بود به کار رفت. این کلمه ترکیبی از دو واژه بیت و کوین است. در اوراق سفیدی که بیت کوین را معرفی کرده بود به طور خلاصه گاهی فقط از واژه کوین استفاده می‌شد. هیچ قاعده متحدالشکلی برای استفاده از این کلمه وجود ندارد. برخی آن را با حروف کوچک (bitcoin) و برخی با ترکیبی از حروف کوچک و بزرگ (Bitcoin) می‌نویسند. مجله وال استریت ژونال و دیکشنری انگلیسی آکسفورد آن را به صورت حروف کوچک می‌نویسند و معمولا بسیاری از منابع هم از همین قاعده پیروی می‌کنند.

تاریخچه بیت کوین

اصلا بیت کوین چگونه آغاز شد. تاریخچه بیت کوین نشان می‌دهد که در ۱۸ اوت ۲۰۰۸، نام دامنه‌ «bitcoin.org» ثبت شد. در نوامبر همان سال، لینک مقاله‌ای که توسط ساتوشی ناکاموتو با عنوان «بیت کوین: سیستم پولی الکترونیکی همتا به همتا» نوشته شده بود به یک فهرست ایمیل رمزنگاری ارسال شد. بیت کوین به عنوان یک سیستم پرداخت الکترونیک بر اساس اثبات ریاضی ایجاد شد. هدف از این ایده ایجاد ابزاری برای تبادل بود که مستقل از هرگونه مرجع مرکزی باشد و بتواند در بستری امن، قابل تایید و غیرقابل تغییر، به صورت الکترونیکی منتقل شود. ناکاموتو نرم افزار بیت کوین را به صورت یک کد اوپن سورس آماده کرده و در ژانویه ۲۰۰۹ در «SourceForge» منتشر کرد. هویت ناکاموتو همچنان نامعلوم است. در ژانویه ۲۰۰۹ پس از آنکه ساتوشی ناکاموتو اولین بلاک در زنجیره که «بلاک منشاء» نامیده می‌شد را استخراج کرد، شبکه بیت کوین به وجود آمد. دریافت کننده اولین تراکنش بیت کوین فردی به نام «هال فینی» (طرفدار امنیت و حریم شخصی از طریق رمزنگاری) بود که سیستم قابل استفاده مجدد «اثبات کار» را در سال ۲۰۰۴ ایجاد کرد. فینی همان روزی که نرم افزار بیت کوین منتشر شده بود آن را دانلود کرد و ده عدد بیت کوین از ناکاموتو دریافت کرد. تخمین زده می‌شود که ناکاموتو در همان روزهای اولیه یک میلیون بیت کوین استخراج کرده باشد. در سال ۲۰۱۰، کلید هشدار شبکه و کنترل مخزن کدهای هسته بیت کوین را به «گاوین اندرسون» که بعدها به برنامه نویس ارشد بنیاد بیت کوین تبدیل شد، منتقل کرد. پس از آن ناکاموتو از هر گونه نقش و مداخله در بیت کوین محو شد. پس از آن اندرسون عنوان کرد که به دنبال تمرکز زدایی کنترل بر بیت کوین است. او در این مورد گفت، «به محض اینکه ساتوشی کناره گیری کرد و مسئولیت پروژه را بر دوش من گذاشت، یکی از اولین کارهایی که انجام دادم تلاش برای تمرکز زدایی از آن بود. بنابراین اگر من با اتوبوس تصادف کنم و کشته شوم، واضح است که پروژه ادامه خواهد یافت». در اول اوت ۲۰۱۷ یک هارد فورک در بیت کوین رخ داد و باعث ایجاد شدن ارز دیجیتال «بیت کوین کش» (Bitcoin Cash) شد. بیت کوین کش دارای بلاک‌های بزرگ‌تر بوده و دارای بلاک چین مشابه با بیت کوین است. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۷ یک هارد فورک دیگر منجر به تشکیل ارز دیجیتال «بیت کوین گلد» (Bitcoin Gold) شد که الگوریتم اثبات کار که برای استخراج به کار می‌رفت را تغییر داد.

طراحی بیت کوین (بلاک چین)

بیت کوین چیست

بلاک چین یک دفتر کل عمومی است که تراکنش‌های بیت کوین را ثبت می‌کند. یک روش جدید و نوآورانه بدون وجود هرگونه مرجع قانونی مرکزی معتمد این کار را انجام می‌دهد: نگهداری بلاک چین توسط شبکه‌ای از گره‌های در حال مخابره به یکدیگر انجام می‌شود که نرم افزار بیت کوین را اجرا می‌کنند. تراکنش‌های پرداخت کننده X که به تعداد Y بیت کوین به دریافت‌کننده Z پرداخت کرده است با استفاده از اپلیکیشن‌های نرم‌افزاری در این شبکه منتشر می‌شود. گره‌های شبکه می‌توانند تراکنش‌ها را تایید کرده، آنها را به کپی دفتر کل خود اضافه کرده و سپس این موارد افزوده شده را به گره‌های دیگر مخابره کند. بلاک چین یک پایگاه داده توزیع شده است یعنی برای تایید مستقل زنجیره مالکیت هر میزان بیت کوین، هر گره از شبکه باید کپی بلاک چین خود را ذخیره کند. تقریبا هر ساعت شش باز یک گروه جدید از تراکنش‌های پذیرفته شده یا همان بلاک ایجاد شده و به بلاک چین اضافه می‌شود و سریعا به تمام گره‌ها مخابره می‌شود یعنی هر تراکنشی که انجام شود همه گره‌ها از آن مطلع می‌شوند. در حالی که دفتر کل مرسوم در فضای واقعی به ثبت نقل و انتقالات قبوض، صورتحساب‌ها یا سفته‌ها میپردازد، بلاک چین تنها جایی است که بیت کوین به شکل خروجی‌های خرج نشده تراکنش‌ها موجود است و می‌تواند به عنوان ورودی یک تراکنش جدید مورد استفاده قرار بگیرد.

تفاوت بیت کوین با ارزهای مرسوم واقعی

تفاوت بیت کوین با دلار

در صورت توافق طرفین معامله از بیت کوین می‌توان برای خرید کالاها به صورت الکترونیکی استفاده کرد. در این صورت می‌توان بیت کوین را دلار، یورو یا ین قراردادی در نظر گرفت که می‌تواند به صورت دیجیتال خرید و فروش شود. اما تفاوت‌های مهمی بین ارز دیجیتال و ارز واقعی وجود دارد:

۱. غیر متمرکز بودن

مهم‌ترین مشخصه بیت کوین، غیر متمرکز بودن آن است. هیچ موسسه‌ یا نهادی شبکه بیت کوین را کنترل نمی کند بلکه به وسیله‌ی گروهی از برنامه‌نویسان داوطلب نگهداری شده و توسط شبکه‌ای باز از کامپیوترهای مخصوص در سراسر جهان اجرا می‌شود. این ویژگی باعث جذب افراد و گروه‌هایی می‌شود که با نظارت‌های بانکی یا دولتی بر پول خود مشکل دارند.

بیت کوین مشکل «خرج کردن دوباره» ارزهای الکترونیک (کپی کردن دارایی‌های دیجیتال و استفاده مجدد از آنها) را از طریق ترکیب هوشمندانه رمزنگاری و مشوق‌های اقتصادی حل کرد. در ارزهای اعتباری الکترونیک این عملکرد توسط بانک‌ها اجرا می‌شود که با استفاده از آن می‌توانند روی سیستم سنتی نظارت داشته باشند. در بیت کوین، یکپارچگی تراکنش‌ها توسط یک شبکه توزیع شده و باز که تحت اختیار و مالکیت هیچ‌کس نیست، حفظ می‌شود.

۲. مقدار محدود

ارزهای بی پشتوانه (دلار، یورو، ین و غیره) دارای میزانی نامحدود هستند یعنی بانک‌های مرکزی می‌توانند به هر میزان که بخواهند این ارزها را صادر کنند و حتی می‌توانند ارزش یک ارز را در مقایسه با دیگر ارزها تغییر دهند. دارندگان این ارزها باید بهای این هزینه‌ها را بدهند. بیت کوین از سوی دیگر دارای منبعی متناهی است که توسط الگوریتم‌های مخصوصی کنترل می‌شود. هر ساعت تعداد اندکی بیت کوین جدید تولید می‌شود و این روند تا زمانی ادامه خواهد داشت که میزان آن به حداکثر بیست و یک میلیون بیت کوین رسیده و سکه‌ها به پایان برسد. این باعث شده است که بیت کوین یک دارایی جذاب به نظر برسد و اگر تقاضا بیشتر شده و عرضه به همین میزان باقی بماند، ارزش بیت کوین بسیار بالاتر خواهد رفت.

۳. ناشناس بودن هویت‌ها

خرید و فروش بیت کوین

گرچه فرستندگان پرداخت‌های الکترونیک به شیوه سنتی معمولا شناخته شده هستند (برای تایید هویت و مطابقت با قوانین ضد پولشویی و دیگر مقررات امنیتی)، اما کاربران بیت کوین تقریبا در حالتی نیمه ناشناس فعالیت می‌کنند. از آنجایی که هیچ اعتبارسنج مرکزی وجود ندارد، کاربران در زمان ارسال بیت کوین به کاربر دیگر، نیازی به شناساندن هویت خود ندارند. وقتی درخواست تراکنش ارسال می‌شود، پروتکل بیت کوین همه‌ی تراکنش‌های قبلی را بررسی می‌کند تا تایید کند فرستنده آن تعداد بیت کوین و همچنین صلاحیت ارسال آن‌ها را دارد. سیستم نیازی به دانستن هویت ارسال کننده ندارد.

در عمل هر کاربر به واسطه آدرس کیف پول الکترونیکی خود شناخته می‌شود. تراکنش‌ها را می‌توان به این طریق پیگیری کرد. همچنین در صورت نیاز، قوانینی برای شناسایی کاربران وضع شده است. علاوه بر این، بیشتر صرافی‌ها توسط قانون ملزم شده‌اند تا قبل خرید و فروش بیت کوین، هویت تمام مشتریان خود را بررسی کنند. با این روش می‌توان موارد استفاده از بیت کوین توس مشتریان را هم ردیابی کرد. از آنجایی که شبکه بیت کوین باز و شفاف است، پیشرفت یک تراکنش برای همه قابل رویت خواهد بود. این باعث میشود که بیت کوین ارز ایده‌الی برای مجرمان، تروریست‌ها و باندهای پولشویی نباشد.

۴. تغییر ناپذیری

بر خلاف تراکنش‌های الکترونیکی ارزهای بی پشتوانه، تراکنش‌های انجام شده‌ی بیت کوین را نمی‌توان برگشت زد. دلیل آن هم این است که هیچ قاضی معینی در راس وجود ندارد که دستور دهد پول به حساب خریدار بازگردانده شود. اگر تراکنشی در شبکه ثبت شود و اگر بیش از یک ساعت از ثبت آن گذشته باشد، تغییر و اصلاح آن غیرممکن خواهد بود. گرچه این ویژگی ممکن است به کام برخی خوش نیاید اما به این معنا است که هیچ تراکنشی در شبکه بیت کوین قابل دستکاری شدن نیست.

۵. تقسیم پذیری

کوچک‌ترین واحد بیت کوین را یک «ساتوشی» می‌گویند که یک صد میلیونیوم (۰/۰۰۰۰۰۰۰۱) یک بیت کوین با قیمت فعلی است یعنی یک صدم یک سنت. این قابلیت می‌تواند امکان تراکنش‌های خرد را میسر سازد که پول الکترونیک سنتی قادر به انجام آن نیست.

بیت کوین ها را کجا نگه داریم؟

نگهداری بیت کوین

قبل از هرگونه اقدامی برای خرید یا استخراج بیت کوین ابتدا باید یک کیف پول بیت کوین داشته باشید که این کیف در واقع کلید خصوصی شما را که امکان دسترسی به آدرس بیت کوین (کلید عمومی) را می‌دهد، نگهداری می‌کند. در واقع هر کیف پول معمولا چندین کلید محرمانه را نگهداری کرده و سرمایه گذارانی که روی بیت کوین سرمایه گذاری کرده‌اند دارای چندین کیف هستند. کیف‌ها می‌توانند روی کامپیوتر یا گوشی موبایلتان یا یک گجت ذخیره فیزیکی یا حتی روی یک تکه کاغذ باشند.

کیف پول الکترونیکی

کیف‌های الکترونیکی می توانند به صورت نرم‌افزاری (بر روی کامپیوتر یا موبایل) یا در فضای ابری باشند. کیف‌هایی که بر روی کامپیوتر نصب می‌شوند این امنیت را دارند که خودتان بر کلیدهای خصوصی خود نظارت کامل داشته باشید. اکثر این کیف‌ها تنظیمات ساده‌ای داشته و رایگان هستند. ایرادی که این روش دارد این است که باید از آن بک‌ آپ تهیه کنید تا اگر کامپیوترتان دزدیده شد یا از بین رفت، کلید محرمانه و در نتیجه بیت کوین‌های نازنین‌تان از بین نرود.

کیف پول آنلاین

کیف پول انلاین (ابری) راحتی بیشتری دارند. اگر کلمه عبور خود را داشته باشید می توانید از هر دستگاهی به بیت کوین‌های خود دسترسی داشته باشید. این کیف‌ها تنظیمات ساده‌ای داشته و به صورت اپلکیشن‌های دسکتاپی و موبایلی عرضه شده‌اند که باعث سهولت خرج کردن و دریافت بیت کوین می‌شود. ایرادی که این کیف‌ها دارند امنیت کمتر آن است. وقتی کلید محرمانه در فضای ابری ذخیره میشود شما مجبور هستید به اقدامات امنیتی هاست اعتماد کرده و مطمئن باشید که ناگهان با پول‌های شما غیبش نمی‌زند، مخدوش نشده و یا دسترسی شما را به شبکه را لغو نمی‌کند.

کیف های موبایلی

کیف پول بیت کوین

کیف‌های موبایلی به صورت اپلیکیشن بر روی گوشی‌ موبایل شما نصب شده و کارایی آن‌ها زمانی بیشتر می‌شود که بخواهید هزینه خرید خود در یک فروشگاه را با بیت کوین بپردازید. بیشتر کیف‌های آنلاین و همچنین کیف های دسکتاپی دارای نسخه موبایل هم هستند اما مواردی مانند Abra، Airbitz و Bread فقط مخصوص موبایل طراحی شده‌اند.

کیف پول سخت افزاری

کیف پول‌های سخت‌افزاری در واقع دستگاه‌های کوچکی هستند که گاهی به اینترنت وصل شده تا تراکنش‌های بیت کوین را تایید کنند. این کیف‌ها بسیار ایمن هستند چون معمولا به صورت آفلاین بوده و بنابراین قابل هک شدن نیستند. البته امکان گم کردن یا دزدیده شدن این کیف‌ها به همراه بیت کوین‌های متعلق به کلیدهای خصوصی ذخیره شده در آن‌ها هم وجود دارد. برخی از سرمایه گذاران بزرگ کیف‌های سخت افزاری خود را در مکان‌های امنی مثل خزانه بانک نگه‌داری می‌کنند. برخی از کیف‌های سخت افزاری شناخته شده شامل Trezor، KeepKey، Ledger و Case هستند.

کیف پول کاغذی

شاید ساده‌ترین نوع کیف همین کاغذهایی باشد که کلیدهای خصوصی و عمومی بیت کوین روی آنها چاپ شده است. این کیف‌های برای ذخیره طولانی مدت بیت کوین یا هدیه دادن بیت کوین گزینه ایده‌الی بوده و به دلیل اینکه به اینترنت وصل نمی‌شوند امنیت بیشتری دارند که البته راحت‌تر هم گم میشوند. نمونه‌های شناخته شده کیف پول کاغذی شامل WalletGenerator و BotcoinPaperWallet است.

چطور بیت کوین به دست بیاوریم؟

استخراج بیت کوین

وقتی افراد در مورد بیت کوین و داستان افرادی که از این طریق ثروتمند شده‌اند را می‌شنوند اولین سوالی که می‌پرسند این است، «حالا چطور می توانیم بیت کوین به دست آوریم؟» آسان‌ترین و سریع ترین راه بیت کوین داشتن این است که با استفاده از کارت بانکی خود از یک صرافی معتبر مثل Bitfinex، Coinbase، Bitstamp و Poloniex بیت کوین خریداری کرده و منتظر رشد قیمت آن باشید. روش دیگر این است که در قبال خدمات یا کالاهایی که می‌فروشید از مشتریان خود بیت کوین دریافت کنید. برای این کار باید برای حساب بازرگانی بیت کوین ثبت نام کنید که به شما امکان ارسال فاکتور را داده و گزینه پرداخت با بیت کوین را در صفحه خرید وب سایت شما قرار می‌دهد. روش سخت‌تر و زمانبرتر برای به دست آوردن بیت کوین استخراج یا اصطلاحا معدن کاوی آن است. برای این کار باید سخت‌افزارهای تخصصی استخراج بیت کوین را داشته باشید. اما اگر مایل هستید این روش را امتحان کنید باید بدانید که مسیری سخت پیش رو دارید، باید با خیلی‌ها که تجهیزات کامل‌تر و پیشرفته‌تری از شما دارند رقابت کرده و همچنین هزینه زیادی هم بابت برق بپردازید. بسیاری از افرادی که شروع به معدن کاوی بیت کوین کرده‌اند پس از مدتی خسته شده و آن را کنار گذاشتند. استخراج بیت کوین در نتیجه حل یک معادله انجام می‌شود. با توجه به اینکه از کل تعداد ۲۱ میلیون بیت کوین تنها ۴ میلیون و دویست هزار عدد باقی مانده است بنابراین سطح دشواری معادلات بسیار بالاتر رفته و به دستگاه‌ها و نیروی فوق‌العاده حرفه‌ای‌تری برای به دست آوردن چند عدد بیت کوین نیاز دارید. به تازگی برخی از هکرها از سیستم‌های مافوق قدرتمند کمپانی تسلا برای استخراج بیت کوین استفاده کرده‌اند. با تحلیل این خبر می‌توان دریافت که کار استخراج بیت کوین تا چه حد دشوار بوده و چه رقبایی در برابر شما قرار دارند.

تراکنش های بیت کوین چگونه کار می کند؟

خرید بیت کوین

به بیان ساده اگر من بخواهم برای شما تعدادی بیت کوین ارسال کنم آن را در شبکه اعلام می‌کنم. سپس گره‌ها تمام شبکه بیت کوین را بررسی کرده تا تایید کنند که من آن تعداد بیت کوینی که می‌خواهم ارسال کنم را دارم و اینکه قبلا آن را برای فرد دیگری ارسال نکرده باشم. وقتی این اطلاعات تایید شد، تراکنش من در بلاکی گنجانده می‌شود که به بلاک قبلی چسبیده است بنابراین از اینجا می توان علت نام گذاری بلاک چین یا زنجیره بلاک‌ها را دانست.

حالا اگر بخواهیم کامل‌تر بگوییم باید بدانید که کیف بیت کوین در واقع بیت کوین‌ها را نگه نمی‌دارد بلکه حاوی آدرس بیت کوین‌ها و تاریخچه‌ای از تمام تراکنش‌ها و باقیمانده بیت کوین‌های کاربر است. آدرس بیت کوین (یک رشته طولانی متشکل از ۳۴ حرف و عدد) را با نام «کلید عمومی» هم میشناسند. اصلا مهم نیست که تمام دنیا هم بتوانند این آدرس را ببینند. هر کلید عمومی دارای یک «کلید خصوصی» مربوط به خود است که از ۶۴ حرف و عدد تشکیل شده است. این کلید کاملا محرمانه بوده و باید حتما آن را مخفی نگه دارید. این دو کلید به هم مرتبط هستند اما هیچ راهی وجود ندارد که از طریق کلید عمومی بتوانید کلید خصوصی کسی را حدس بزنید. هر تراکنشی که من از آدرس بیت کوین خود صادر کنم باید با کلید خصوصی‌ام امضا شود. برای این کار باید کلید خصوصی و اطلاعات تراکنش (شامل تعداد بیت کوینی که می‌خواهم ارسال کنم و مشخصات دریافت کننده) را در نرم‌افزار بیت کوین که در کامپیوتر یا گوشی موبایل است، قرار دهم تا نرم‌افزار با استفاده از آن‌ها یک امضای دیجیتال صادر کند که برای تایید اعتبار به کل شبکه ارسال می‌شود. به این طریق تراکنش من تایید می‌شود.

حالا که اطلاعات شما درباره بیت کوین کامل شد شاید بد نباشد بدانید که اگر بیت کوین و در کل ارزهای دیجیتال در جهان به رسمیت شناخته شده و به عنوان یک روش پرداخت در نظر گرفته شوند، دیگر دوران سلطنت ارزهای بی پشتوانه مانند دلار و یورو به پایان رسیده و هیچ تحریم مالی نمی‌تواند مانع از روابط اقتصادی میان کشورها شود. کم‌کم دولت‌ها به قدرت و کارایی بیت کوین پی برده و برخی از آن استقبال کرده و برخی آن را ممنوع کرده‌اند. باید دید این پدیده خبرساز چه تحولات دیگری در جهان ایجاد می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

KriptoKarensi.com: Number 1 Online Exchange

صرافی کریپتوکارنسی اولین صرافی تمام آنلاین فارسی در حوزه ی ارزهای دیجیتال

ثبت نام
بالا